De laatste bijeenkomst, na 7 jaar, van de pleisterplaats was maandag 1 juli  2019.

Rianne wilde als allerlaatste spreekster deelnemen.

Tijdens de binnenkomst speelden Maarten en Ans vrolijke muziek.

Cécile opent de bijeenkomst met een welkomstwoord en de gong.

Rianne vertelt iets over deze laatste Pleisterplaats voor de Ziel.

Nadat de kaars is aangestoken, leest ze een oud Afrikaans verhaal voor:
Er was eens een man die het lef had om maar de onherbergzame streken in Afrika te reizen. Zijn enige gezelschap waren de dragers. Elk van hen hield een machete vast en hij vocht zo zijn weg door de dichte vegetatie. Hun doel was om tot elke prijs verder te gaan.
Wanneer ze voor een rivier stonden, gebruikten ze zo weinig mogelijk tijd om die over te steken. Verscheen er een heuvel, dan versnelden ze hun stappen om geen enkele minuut te verspillen. Maar plots stopten de dragers. De ontdekkingsreiziger reageerde verrast, want ze waren pas enkele uren aan het lopen.

Dus vroeg hij hen: “ Waarom stoppen jullie? Zijn jullie al moe? We hebben slechts enkele uren gelopen.”
Toen keek één van de dragers hem aan en zei: “Nee meneer, we zijn niet moe. Het is alleen zo dat we zo vlug verdergegaan zijn we onze ziel achtergelaten hebben. Nu moeten we wachten tot onze ziel ons weer ingehaald heeft.”

Na het voorlezen van het verhaal geeft Rianne een korte reflectie over wat nu een “Pleisterplaats” betekent, en de “Ziel”. De symboliek, verhalen, stiltes, het doorgeefvoorwerp en de rituelen vormen de Ziel.
De Pleisterplaats is de reis van de Ziel.

Na het voorlezen van het verhaal geeft Rianne een korte reflectie over wat nu een “Pleisterplaats” betekent, en de “Ziel”. De symboliek, verhalen, stiltes, het doorgeefvoorwerp en de rituelen vormen de Ziel.
De Pleisterplaats is de reis van de Ziel.

Het doorgeefvoorwerp was een schaal met mooie schelpen en stenen. Eenieder mocht er een schelp of steen uitzoeken, en vervolgens – vrijblijvend – vertellen wat de Pleisterplaats voor de Ziel voor hem of haar betekend heeft.

Hieronder volgt een aantal uitspraken:

• Voeding voor de ziel.
• Ik was vol verdriet, maar kon nooit huilen. Tijdens de Pleisterplaats kwamen de tranen.
• Dankbaarheid, ik vond het een eer om verhalen te mogen vertellen (gastspreker).
• Sereen en weldadig, niet interactief. Het uitzicht naar buiten gericht.
• Intensieve gesprekken na afloop.
• Zinvol.
• Een thuis voor sommige mensen, een andere plek om een thuis te kunnen vinden.
• Rust.
• Samen mooie mensen ontmoeten.
• Ik ben niet heel vaak geweest, maar vond het rustgevend en de verhalen waren mooi.
• Ik heb de schelp uit de schaal gekozen, waarin ik het geluid van de zee en van mijn hartslag kan horen.
• Elke keer kwam ik beter terug van de Pleisterplaats.
• Ik kwam hier vanaf het allereerste begin. De verhalen hielpen mij om mijn weg te vinden, ze wezen me de weg. Het heeft me kracht en zelfvertrouwen gegeven, en ook zin aan mijn leven.
• Een groep gelijkgestemden die samen kwamen.
• Een mooie en passende ruimte bij Centrum de Appel.
• Ik kwam hier ongeveer vier jaar en ga het missen. De Pleisterplaats heeft me zelfvertrouwen gegeven en de gesprekken naderhand waren fijn.
• Jammer dat de Pleisterplaats stopt.
• De muziek was erg mooi.
• De Pleisterplaats bestaat al heel lang, op een fantastische locatie.
• Het luchtalarm zal me aan de Pleisterplaats blijven herinneren, dat was fijn, ook als ik zelf niet kwam.
• Rustgevend en laagdrempelig.
• Een oprechte groep mensen; er zijn zóveel mensen geweest.
• Moment van bezinning.
• De voorbereidingsbijeenkomsten waren mooi om mee te maken (lid voorbereidingsgroep).
• Dankjewel voor het team en voor Centrum de Appel. Jammer dat het stopt.
• Geborgenheid. Vanaf de eerste keer dat ik kwam heeft het me geraakt en ik ben gebleven.
• Er ontstonden mooie contacten tussen de mensen die kwamen.
• Prachtig, heerlijk, dankbaar, vrijblijvend.
• Mooie mensen, geraakt door het delen door iedereen.
• Het voelt niet oké om te stoppen.
• Symbolische taal van verhalen en gedichten.

Enkele mensen benoemden wat hen het meest is bijgebleven:
• Tweede naam, geschreven in het zand.
• Soepsteen.
• De kapotte emmer.

Na deze ronde speelden Maarten en Ans rustige muziek, een Klezmer nummer.Rianne leest de tekst voor van het lied van Stef Bos: “ Taal van mijn hart”.

 

 

Kijk de zon staat aan de hemel
Dit is het einde van de nacht
Ik was verdwaald in het donker
Ik vond mijn weg terug op de tast
Vroeger was ik rijk aan woorden
Ik ben verstild, ik ben veranderd
Maar mijn stem, mijn stem bleef branden
Dit is het vuur, jij mag je warmen

Hoor de taal van mijn hart
Hoor de taal van mijn hart
Ook al klink ik soms gebroken
Gebroken en verward
Het is de taal van mijn hart

Ik heb mijn spiegelbeeld zien vallen
Ik lag in stukken op de grond
Ik heb mezelf leren kennen
Als een held en als een hond
En er is niet zoveel meer over
Van al mijn tedere geweld
Maar ik ken nu ook mijn slechte kanten
En ik sta dichter bij mezelf

Ik zing de taal van mijn hart
Hoor de taal van mijn hart
Ook al klink ik soms gebroken
Gebroken en verward
Het is de taal van mijn hart

Ik ben te nemen of te laten
Je mag van me houden
Je mag me ook haten
Ik ben wie ik ben
Dit is mijn wereld
Dit is mijn stem

Hoor de taal van mijn hart

Voor de laatste keer wordt er voorgelezen uit het boek van Zorg en Verlangen.

Cécile sluit zoals gewoonlijk de bijeenkomst af met een dankwoord aan alle bezoekers, dank voor het vertrouwen dat zij hebben gehad in de Pleisterplaats.

Daarna neem Mariëtte – voorzitten van de Stichting PPZ – het woord en benoemt alle gastsprekers die er geweest zijn en de leden van de werkgroep.
Ze bedankt iedereen die bijgedragen heeft aan de Pleisterplaats voor de Ziel en alle bezoekers die tijdens de bijeenkomsten aanwezig waren.

Lucy deelt namens de bezoekers zonnebloemen uit aan de leden van het Pleisterplaatsteam en aan anderen die bijgedragen hebben aan het vormgeven en invullen van de Pleisterplaats.

Daarna spelen en zingen Maarten en Marijke – en veel bezoekers! – ter afsluiting “Let it be” van de Beatles.
Tijdens het verlaten van de zaal hebben Maarten en Ans vrolijke muziek gespeeld (Klezmier), totdat de laatste bezoeker de zaal had verlaten.

We kunnen in de mooie tuin koffie en thee drinken, en een paar bezoekers hebben iets lekkers meegenomen. Het was heel gezellig, er werd veel gepraat, email-adressen uitgewisseld, maar ook was er iets van weemoed: dit was tenslotte de laatste keer en we zullen niet meer in deze setting bij elkaar komen, op deze plek.
We hebben met een goed gevoeld teruggeblikt op de zeven jaren Pleisterplaats voor de Ziel.

Normaal gaan de bezoekers om half vier naar huis, nu vertrokken de laatste bezoekers om vijf uur …