Twee monniken

mrt 6, 2017

Bij binnenkomst klinkt de muziek: Kings of Convenience “Declaration of dependence”

Rianne vertelt een parabel over twee monniken
Op een mooie dag liepen een oude en een jonge monnik langs een weg. Op een gegeven moment kruiste een rivier hun weg en waren zij genoodzaakt de rivier over te steken. Er was geen brug, maar de rivier was op deze plek ondiep en het water was rustig. Aan de oever stond een mooie vrouw in een zijden kimono.
De vrouw keek angstig naar het water en vertelde dat zij nooit had leren zwemmen. Ze vroeg of de monniken haar konden helpen bij het oversteken. De oude monnik aarzelde geen moment. Hij nam haar in zijn armen, droeg haar naar de overkant en zette haar daar neer. De vrouw dankte hem hartelijk en zwijgend vervolgden de monniken hun weg.

Rianne vertelt een parabel over twee monniken

Op een mooie dag liepen een oude en een jonge monnik langs een weg. Op een gegeven moment kruiste een rivier hun weg en waren zij genoodzaakt de rivier over te steken. Er was geen brug, maar de rivier was op deze plek ondiep en het water was rustig. Aan de oever stond een mooie vrouw in een zijden kimono.
De vrouw keek angstig naar het water en vertelde dat zij nooit had leren zwemmen. Ze vroeg of de monniken haar konden helpen bij het oversteken. De oude monnik aarzelde geen moment. Hij nam haar in zijn armen, droeg haar naar de overkant en zette haar daar neer. De vrouw dankte hem hartelijk en zwijgend vervolgden de monniken hun weg.

’s Avonds laat toen ze onderdak hadden gevonden kon de jonge monnik zich niet langer bedwingen en vroeg: “Wij monniken hebben een eed afgelegd. Wij mogen ons niet met vrouwen bemoeien, laat staan hen aanraken. Waarom heb je dat dan toch gedaan?”
De oudere monnik antwoordde: “Ik heb de vrouw opgepakt, naar de overkant gedragen , haar daar neergezet en losgelaten. Jij draagt haar kennelijk nog steeds met je mee.”

Daarna gaat Rianne in op het thema loslaten, wat volgens haar één van de moeilijkste dingen is. Is het mogelijk om echt te leven, te hechten en lief te hebben én goed los te laten? Alles is constant in beweging, inclusief wijzelf. Leven is per definitie onzeker. Misschien zullen we geen volleerde meesters worden in het loslaten, maar kunnen we er wel vaardiger in worden.
Het is niet verwonderlijk dat we zoeken naar houvast, naar zekerheid, naar iets blijvend. Is er iets in ons leven wat we prettig vinden, dan houden we ons er graag aan vast.

Is het mogelijk om echt te leven, te hechten en lief te hebben én goed los te laten?

Maar ook aan dingen die feitelijk niet fijn of goed voor ons zijn, dingen waarmee we het onszelf eigenlijk lastiger maken, zijn we geneigd vast te houden. Ook zij kunnen ons een gevoel van veiligheid, zekerheid of controle geven.
Allerlei overtuigingen en gevoelens kunnen ons ervan weerhouden om los te laten, vaak tegen beter weten in, omdat we best wel aanvoelen wanneer het tijd is om los te laten.
Vaak roept het idee van loslaten angst op; angst voor de onzekerheid van het nieuwe, het onbekende. Soms zijn we doodsbang om iets los te laten, omdat we menen dat we er niet meer zonder kunnen bestaan.

Rianne vroeg aan iemand “wat betekent loslaten voor jou?”. Hij antwoordde: “loslaten is eng, maar als je het eenmaal doet, als je eenmaal loslaat, dan is dat een enorme opluchting. En dan ga je wat leukers doen”.

Als je loslaat, ruim je op. Er ontstaat ruimte om nieuwe dingen waar te nemen en toe te laten.

Na deze beschouwing klinkt het lied “Als je loslaat “, van Chris Winsemius.

Loslaten heeft alles te maken met vertrouwen, in jezelf en in het leven. Durf je erop te vertrouwen dat als jij loslaat, het ook wel goed komt? Soms wordt van ons gevraagd om dingen los te laten die ons heel dierbaar zijn. Het kan dan helpen om bewust liefdevol los te laten.

Het doorgeefvoorwerp is een ballon, met de vraag er in gedachten iets aan vast te maken wat je zelf los wilt laten. Er klinkt muziek van Tracey Chattaway: “Letting go”. [song]

Tenslotte leest Rianne voor uit het Boek van Zorg en Verlangen.

Als afsluiting gaan we allemaal naar buiten om de ballon los te laten.
We gaan aan tafel voor een kop koffie en thee!