Wim is gastspreker en het thema is “Welkom”.

Wim vertelt een verhaal over een vreemdeling met mooie blauwe ogen, die doelloos door de stad dwaalt. Iedereen kon hem zien en er werd over hem gepraat. “Wat voor oneidige dingen zou de vreemdeling meegemaakt hebben in zijn leven?”. Mooie dingen, verdrietige dingen, …

De vreemdeling loopt over de markt en ziet daar veel koopjesjagers. “Waarom?”, vraagt de vreemdeling, “Waarom kopen jullie hier zo veel”. Het antwoord van iedereen is hetzelfde: “Omdat alles zo goedkoop is”. De vreemdeling vraagt of mensen hier iets willen delen. De chef zet hem eruit, hij is hier niet welkom.

Daarna gaat hij naar een bank. Er kwam een auto voorbij rijden en de vreemdeling ging ervoor staan. “Wat moet die zwerver?”, vraagt de chauffeur, die de bankier was. De vreemdeling liep naar de zijkant van de auto en de bankier deed het raam open. Toen hij de vreemdeling zag, schrok hij: “Die ogen”. Weer vraagt de vreemdeling : “Wilt u iets delen”. De bankier hoont: “Met jou, een paar centen!”. De vreemdeling zegt “Het gaat niet om mij. Wilt u iets delen met alle mensen van de wereld?”. De bankier sluit zijn autoraam en rijdt weg.

Ook bij de President was hij eerst niet welkom, maar deze liet hem toch binnen: Ook de President kijkt verbaasd naar de ogen van de vreemdeling. “Wilt u iets delen?”, vraagt hij weer. Maar hij voelde zich ook hier niet welkom.

De vreemdeling wordt opgenomen in een vluchtelingenkamp. Hij was welkom bij al die mensen die bijna niets hadden. “Mensen die alles hebben, willen niet delen. Wij willen dat wel”. Welkom is onbaatzuchtigheid. Ook op een plek voor verslaafden in de stad, mag hij binnen komen. Hij wordt welkom geheten.

Er wordt muziek afgespeeld: “Venice” van de “The family tree”. Hier kun je er nog eens naar luisteren: The Family Tree. De Nederlandse vertaling van dit lied kun je hier vinden.

Wim vertelt iets over zichzelf. Hij is de tweede geborene nadat het eerste kindje is overleden en hij krijgt ook dezelfde naam. Zijn ouders waren heel blij met hem en mede hierdoor voelt Wim zich overal welkom.

Wat vaak het lastigste is, is jezelf welkom heten. Het is goed dat ik er ben. Daarom is het doorgeefvoorwerp elkaar de hand schudden. Er ontstaat in de bruine zaal een mooi tafereel. Iedereen loopt rond en iedereen geeft elkaar de hand, verwelkomt hem of haar. Hartverwarmend.

Wim leest voor uit het boek van Zorg en Verlangen.

Tenslotte leest Ciel een gedicht voor:

De Herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg
Elke morgen weer een nieuw bezoek
Een vreugde, een depressie, een benauwdheid

Een flits van inzicht komt
Als een onverwachte gast

Verwelkom ze, ontvang ze allemaal gastvrij
Zelfs als er een menigte verdriet binnenkomt
Die met geweld
Je hele huis kort en klein slaat

Behandel dan toch elke gast met eerbied
Misschien dat hij je huis ontruimt
Om plaats te maken voor extase

De donkere gedachte, schaamte, het venijn
Ontvang ze bij de voordeur met een brede grijns
En vraag ze om erbij te komen zitten

Wees blij met iedereen die langskomt
De hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
Om jou als raadgever te dienen
[Rumi]

Het was weer een erg mooie bijeenkomst.

Welkom

jun 6, 2016