Compassie

feb 1, 2016

Vandaag was Lisette Steentjes gastspreker bij de drukbezochte bijeenkomst. Fijn dat er zoveel mensen kwamen!

Lisette vertelde een verhaal rondom het thema “compassie”. Vooraf vertelde zij wat zij zelf voor een betekenis geeft aan compassie: begrip, warmte, vriendelijkheid, zorgzaamheid, betrokken bij elkaar en respect. Kan ik er wat aan doen? Wil ik er wat aan doen? Wat kan ik eraan doen? Ook ging ze in op compassie voelen naar jezelf.

Aan een steeds harder kabbelend beekje staat een klein huisje, waar een meisje wordt geboren, geheel onbevangen. Het meisje groeit op en leert verschillende levenslessen. De eerste les is “kinderen die vragen, worden overgeslagen”. Door een dwerg die ze tegenkomt wordt er aan haar gevraagd “wie denk je wel dat je bent?”. De vader van het meisje vraagt zich af “wat zullen de mensen niet van je denken”. De zesde les is “er zit niemand op je te wachten.

Het meisje groeit op tot een volwassen vrouw. Op een dag ontmoet ze een goede Fee, die haar vertelt dat ze lief, aardig en slim is. “Maar niemand zal weten wat je van binnen voelt”. De vrouw wilde het goede voorbeeld geven, was behulpzaam en zorgzaam. Maar niemand zag haar verdriet, ze had het geluk nog niet kunnen vinden.

De Fee zegt: “Het kind zal je de weg wijzen”. De vrouw gaat weer het bos is, gaat door heuvels en dalen, komt in steden en dorpen. Er verandert echter niets, ze kan het geluk niet vinden. Opeens ziet ze een meisje, in een oud en vervallen huisje. De vrouw aarzelt even. In de hoek zit een kind, bang. In de ogen van het meisje ziet de vrouw zichzelf: verdriet, wat zullen mensen wel niet denken, je doet niets goed. Ze ziet angst, pijn en verdriet.

Ze zegt tegen het meisje dat ze mag zijn wie ze is, dat ze van het meisje houdt. De vrouw opent haar armen en strekt deze uit naar het kind. Het meisje pakt de hand van de vrouw vast en gaat bij haar op schoot zitten …

Na het verhaal speelt Maarten op gitaar.

Daarna wordt een doorgeefvoorwerp doorgegeven: een klein bronzen beeldje van een vrouw en een kind. Lisette vraagt aan de bezoekers om – als ze het beeldje in hun handen hebben – te bedenken wat voor jou compassie betekent.

Compassie is een woord dat je niet zo vaak hoort, waarvan je denkt te weten wat ermee bedoeld wordt, maar je kunt het niet echt duiden. Door het verhaal van Lisette wordt duidelijk wat ermee bedoeld wordt en dat het iets is wat je altijd bij je draagt. Compassie naar een ander en compassie naar jezelf.

“Mag ik dan bij jou?” Het lied van Claudia de Breij klinkt door de zaal.

Tenslotte leest Lisette voor uit het boek van Zorg en Verlangen. De kaars wordt uitgeblazen en Ciel sluit de bijeenkomst af. De gong is het teken dat er koffie en thee klaarstaat voor een gezellig samenzijn.