Bij binnenkomst in de bruine zaal brandt een aantal kaarsjes.
Het thema vandaag is “Gedenken met licht” en we staan stil bij degenen die ons ontvallen zijn en met wie we ons wel verbonden weten. Voor deze mensen gaan we licht ontsteken.

Na de opening door Maarten, geeft Stefien Jansen (de gastspreker van vandaag) een korte inleiding.
“Gedenken is iets heel bijzonders. Er zit voor veel mensen een pijnlijke en verdrietige kant aan. En tegelijkertijd is het iets waar je niet zonder kan en ook niet zonder wil. Gedenken doet pijn, maar je wilt voor geen goud niét gedenken”.
Tegenwoordig is er nauwelijks tijd om lang stil te staan bij een overlijden. Daarom staan we vandaag (de dag na Allerzielen) stil bij de mensen die niet meer bij ons zijn: “Degene met wie je verbonden was is er niet meer en tegelijkertijd blijft die persoon een rol spelen in je leven, je bent nooit zonder die persoon”.

Na deze inleiding laat Maarten met gitaar en zang een muziekstuk horen dat hij kent van een bezoek aan Taizé en betrekking heeft op gedenken.

3 november 2014 1

Stefien nodigt vervolgens eenieder uit om naar voren te komen en een kaarsje aan te steken en daarbij een naam te noemen (of een groep, iets of iemand anders die je wil gedenken, of voor namelozen). De kaarsjes worden één voor één op de drie schalen gezet die voor in de zaal staan.
Er branden 22 lichtjes.
Maarten speelt op zijn gitaar.

Stefien leest een verhaal van Toon Tellegen voor, over een olifant en een mier die herinneringen aan gebeurtenissen bewaren in een doosje. Als ze dat doosje openen, gaan ze helemaal op in die herinnering.

Het doorgeefvoorwerp is een mooi doosje, en er wordt gevraagd om als je dit vasthoudt een herinnering op te roepen. Dit wordt weer begeleid door muziek van Maarten.3 november 2014 2

Daarna leest Stefien nog een verhaaltje voor, over een pinguin die tranen verzamelt en koestert.

Als afsluiting leest Stefien voor uit het Boek van Zorg en Verlangen, waarna Ciel deze mooie, fijne en lichte bijeenkomst afsluit en we gezamenlijk koffie en thee gaan drinken en napraten over het bijzondere samenzijn.
De kaarsjes laten we branden tot deze zichzelf doven.