Paul van der Velde – hoogleraar Boeddhisme en Hindoeïsme aan de Radboud Universiteit Nijmegen – zal gastspreker zijn.

In de bruine zaal klinkt bij binnenkomst Japanse filmmuziek met Westerse invloeden.

Paul gaat aan de hand van een reisverhaal door Nepal in op het verschil tussen mens-zijn in de Westerse wereld en mens-zijn in de Oosterse wereld (Nepal). Hierdoor wordt het verschil duidelijk tussen een geïndividualiseerde samenleving en een samenleving waar je leeft in gemeenschap met anderen, waarin je het leven met elkaar leeft en niet alleen voor jezelf.
Onze Westerse samenleving biedt het individu heel veel kansen, maar schept ook heel veel eenzaamheid.

Nepalezen zijn mens met de mensen om hem heen, mens in de samenleving. Dit noemen ze “Sambandena”, wat verband betekent. Er is geen contact als de ander(en) er niet is (zijn), maar als de ander(en) er wel is (zijn), is er een verband.
Dit verband is losser dan familiebanden kunnen zijn.

In Nepal zijn er elke week feesten en je wordt geacht daarbij aanwezig te zijn en een bijdrage te leveren. Daarbij moet je voortbouwen op wat er is, dus als je zelf iets wil, kan dat niet altijd.
In het Westen kun je wel met iets nieuws beginnen.

Paul vertelt iets over wat mens-zijn eigenlijk is.

Het doorgeefvoorwerp is een vis, die 2000 jaar oud is, afkomstig uit Afghanistan. Het is een voetstuk van een groter beeld. Deze vis staat altijd bij Paul op het bureau en is nu voor het eerst ergens anders. De vis weet alles van Paul.

6 oktober 2014

De muziek die tijdens het doorgeven van de vis gedraaid wordt geeft de sfeer weer, hoe het is om in zo’n grote massa opgenomen te zijn. Voorouders te eren, feest te vieren en te dansen.

Maarten verzorgt op gitaar de verdere muzikale omlijsting van de bijeenkomst.